دانشگاه سمنان مدل سازی در مهندسی 2008-4854 15 50 2017 09 23 A mathematical model for coordinating corporate social responsibility and order quantity in pharmaceutical supply chain ارائه مدل ریاضی جهت هماهنگی در میزان سرمایه‌گذاری مسئولیت‌های اجتماعی و مقدار سفارش در زنجیره تأمین دو سطحی دارو 245 260 2566 10.22075/jme.2017.2566 FA محمدرضا نعمت الهی دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشکده مهندسی صنایع سید مهدی حسینی مطلق دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشکده مهندسی صنایع جعفر حیدری بخش مهندسی صنایع، دانشکده فنی، دانشگاه تهران Journal Article 2015 06 14 In this study, a collaboration model is proposed to determine the optimal order quantity and the corporate social responsibility (CSR) investment in a two-stage pharmaceutical supply chain. The supplier, which is socially concerned, invests to improve CSR by implementing the medication take-back program. Furthermore, considering a newsvendor setting, the retailer has to determine its order quantity before each season. Firstly, the members' performance in both centralized and decentralized decision making is investigated and the optimal solutions are derived, then a collaboration model is proposed to determine the optimal order quantity and MTBP investment to maximize the whole SC profit while ensuring both members participate in the scheme در این تحقیق، یک مدل ریاضی هماهنگی جهت تعیین مقدار سرمایه‌گذاری جهت توسعه مسئولیت‌های اجتماعی و مقدار سفارش در زنجیره تأمین دوسطحی دارو، متشکل از یک تأمین‌کننده و یک ‌خرده‌فروش دارو ارائه شده است. تأمین‌کننده مسئولیت سرمایه‌گذاری جهت توسعه مسئولیت‌های اجتماعی را بر عهده گرفته و خرده‌فروش با توجه به تقاضای احتمالی باید مقدار سفارش دارو را قبل از شروع دوره فروش مشخص کند. توسعه مسئولیت‌های اجتماعی از طریق پیاده‌سازی طرح جمع‌آوری داروهای مازاد و تاریخ گذشته از سطح جامعه صورت گرفته و این امر موجب افزایش اعتبار زنجیره تأمین نزد مشتریان و در نتیجه افزایش تقاضای خرده‌فروش می‌شود. ابتدا عملکرد اعضا و زنجیره تأمین در دو حالت تصمیم‌گیری غیرمتمرکز و متمرکز بررسی شده و پس از آن یک مدل تصمیم‌گیری هماهنگ با هدف بیشینه‌سازی سود زنجیره و ترغیب اعضا به شرکت در طرح هماهنگی ارائه شده است. نتایج نشان می‌دهند که با استفاده از مدل هماهنگی ارائه شده، سود اقتصادی زنجیره نسبت به حالت تصمیم‌گیری غیرمتمرکز افزایش یافته و تا حدی نزدیک به تصمیم‌گیری متمرکز خواهد بود. همچنین تحت شرایطی، سطح عملکرد CSR زنجیره در حالت تصمیم‌گیری هماهنگ از حالت‌های تصمیم‌گیری غیرمتمرکز و متمرکز بیشتر می‌شود. https://modelling.semnan.ac.ir/article_2566_42fe880812925e520249e808937738d2.pdf