دانشگاه سمنان مدل سازی در مهندسی 2008-4854 22 77 2024 08 22 Investigating the Shear Strength of New and Old Concrete Joints Under the Effect of Freezing and Thawing Cycles بررسی مقاومت برشی اتصال بتن جدید و قدیم تحت اثر چرخه‌های یخبندان و ذوب 95 106 8353 10.22075/jme.2023.27710.2301 FA میثم صدیقی دانشجوی ‌دکتری مهندسی عمران-سازه، دانشکده فنی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران محمد علی لطف الهی یقین استاد دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران محمد نقوی دکتری ‌مهندسی‌عمران-سازه‌های‌هیدرولیکی،دانشکده فنی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Journal Article 2022 07 05 In this article, in order to evaluate the shear strength at the junction of old and new concrete under successive cycles of freezing and thawing, for new concrete from three water-to-cement ratios of 0.4, 0.45 and 0.5 and bubble-making materials with values of 0, 0.1, 0.2, 0.3 and 0.4 percent by weight of cement used, as well as three grades of cement 300, 350 and 400 kg/m3 have been used and 300 consecutive cycles of thawing and freezing were applied after 3, 7 and 28 days of processing. The periods of thawing and freezing include lowering the temperature of the samples from 4°C to -18°C and raising it from -18°C to 4°C, which is done alternately and in a period of 4 hours for each thawing-freezing cycle. The samples were frozen for 3 hours and placed in water for 1 hour for the thawing process. The results of this research show that for the condition with and without the thawing and freezing cycle, the shear stress increases and decreases with the increase in the weight percentage of the bubble-making material, so that the amount of shear strength after applying the temperature cycle for the ratio of water to cement and different grades of cement, in the concrete sample with a processing time of 28 days and the bubble rate of 0 and 0.4 decreases on average by 93% and 18%, respectively, and the highest and lowest percentage of reduction in shear strength in different amounts of bubble-making material occurs in water-cement ratio of 0.5 and 0.45, respectively. در این مقاله جهت ارزیابی مقاومت برشی در محل اتصال بتن قدیم و جدید تحت چرخه‌های متوالی انجماد و ذوب، برای بتن جدید از سه نسبت آب به سیمان 4/0، 45/0 و 5/0و مواد حباب‌ساز با مقادیر 0، 1/0، 2/0، 3/0 و 4/0 درصد وزنی سیمان مصرفی و همچنین سه عیار سیمان 300، 350 و 400 کیلوگرم‌برمترمکعب استفاده شد. برای بررسی اثر چرخه‌های یخبندان و ذوب، در این تحقیق از300 چرخه متوالی ذوب و انجماد پس از 3 ،7 و 28 روز عمل‌آوری استفاده گردید. دوره‌های ذوب و انجماد شامل پائین آوردن دمای نمونه‌ها از 4 به 18- درجه سانتیگراد و بالا بردن آن از 18- به 4 درجه سانتیگراد بود که این امر به طور متناوب و در مدت زمان 4 ساعت برای هر چرخه ذوب و انجماد صورت گرفت. نمونه‌ها به مدت 3 ساعت به حالت انجماد و 1ساعت در داخل آب جهت طی فرآیند ذوب قرار داده شد. نتایج نشان می‌دهد که برای حالت با و بدون چرخه ذوب و انجماد، تنش برشی با افزایش درصد وزنی مواد حباب ساز به ترتیب روند افزایشی و کاهشی دارد. میزان مقاومت برشی پس از اعمال چرخه دمایی برای نسبت آب به سیمان و عیارهای مختلف سیمان، در نمونه بتن با مدت زمان عمل‌آوری 28روزه و حباب مصرفی صفر و 4/0 به ترتیب به طور متوسط 93 و 18 درصد کاهش یافت. بیشترین وکمترین درصد کاهش مقاومت برشی در هر درصد وزنی مواد حباب ساز، به ترتیب مربوط به نسبت آب به سیمان 5/0 و 45/0 می‌باشد. https://modelling.semnan.ac.ir/article_8353_bdcae198f3adbed4273b6b5a364ba813.pdf